Met de herfstvakantie en Halloween achter de rug, merk ik dat ik me meer bereid maak voor de winter. Terwijl er in de natuur nog een mooi decor van herfst te zien is tijdens het wandelen, is er met momenten al een behoorlijke kou voelbaar. Niet gek want de winter maakt bijna zijn entree, energetisch is dat al op 6 November… De seizoensindeling zoals wij die kennen, komt voort uit de stand van de zon ten opzichte van de aarde. Op 21 maart en op 21 september passeert de zon de evenaar. Op 21 juni staat de zon boven de Noordelijke Keerkring, dan is het de langste dag (qua licht, hoogtepunt Yang). Op 21 december is het de kortste dag (qua licht, hoogtepunt Yin), dan staat de zon boven de zuidelijke keerkring. De seizoenen zijn nu tussen deze data verdeeld. Het is echter logischer om uit te gaan van de energetische verdeling, waarin deze data als hoogtepunten van een seizoen worden gezien. De winter is de nacht van het jaar. De aarde is schijnbaar slapend en de slaap is te zien als de kleine dood. Krachten van vernieuwing en zuivering zijn op een autonome manier aan het werk. De kracht van de winter zit vol paradoxen. Er is nieuw leven gehuld in de dood. Er is snelle groei gehuld in rust. Het is de ijskoningin met een warm hart. De kracht van het nieuwe leven begint te kloppen in een ogenschijnlijk rottend zaadje. Uiterlijk is er rust, innerlijk is er groei. Maar wanneer het lichaam wat langzamer beweegt, wordt de geest gezuiverd en keren de gedachten van het aardse naar het geestelijke. De zaden die in de herfst in de aarde zijn gevallen, worden in hun rust gezuiverd; in de aarde bouwt zich de energie op die straks nodig is voor de groei. Maar nu is het nog stil. Wij zijn het niet die met onze persoonlijkheid bepalen welke zaden zullen uitkomen en welke niet. Sommige zaden zullen in de lente in het licht komen te staan, andere niet, zomaar. Zaden waar het licht op valt, die genade ontvangen, worden eerst in de verborgen wereld van de geest geboren om vervolgens in de lente in te dalen in een vorm. In de winter word je op jezelf teruggeworpen en daarmee als het ware gedwongen een gebied te onderzoeken dat je tot nu toe vreemd was, of dat je tot nu toe niet verwerkt hebt. Het gaat hierbij om het opbouwen van het vertrouwen dat inspiratie vanzelf komt, als iets uit niets. En dat dit op den duur ook vanzelf vorm aan zal nemen. Het vraagt je te accepteren dat het leven een volkomen autonoom proces is dat door ons heen komt en dat wij alleen maar op de voet kunnen volgen. Tekst uit het schitterende boek 'leven en werken in het ritme van de seizoenen' van Jaap Voight.
Terwijl we dagen van hitte ervaren in Nederland, is stiekem energetisch het seizoen herfst op 6 augustus reeds van start gegaan. De seizoensindeling zoals wij die kennen, komt voort uit de stand van de zon ten opzichte van de aarde. Op 21 maart en op 21 september passeert de zon de evenaar. Op 21 juni staat de zon boven de Noordelijke Keerkring, dan is het de langste dag (qua licht, hoogtepunt Yang). Op 21 december is het de kortste dag (qua licht, hoogtepunt Yin), dan staat de zon boven de zuidelijke keerkring. De seizoenen zijn nu tussen deze data verdeeld. Het is echter logischer om uit te gaan van de energetische verdeling, waarin deze data als hoogtepunten van een seizoen worden gezien. De herfst is een tijd waarin het gaat over een combinatie van kracht en inkeer in jezelf. Het is een tijd van voorbereiding; een tijd waarin je je gereed maakt voor de winter, het seizoen van de vernieuwing. In de herfst heeft de tijd een andere werking dan in de zomer; in de zomer bewerkstelligt de tijd maximale groei, in de herfst bewerkstelligt hij rijpheid. Het is de werking van de tijd die de vederlichte bloesem van een plant verandert in de samengebalde groeikracht in het zaad voor een nieuwe plant. In andere woorden: de groei en rijping van de afgelopen tijd wordt in deze periode versterkt door consolidatie. Het is nu de tijd om de balans op te maken en om na te denken over wat verworven is en daar lessen uit te trekken. In deze tijd trekt de geest zich terug uit wereldse zaken en vanuit het geweten wordt beoordeeld wat winst en wat verlies heeft gebracht. Daardoor ‘komt je kiel dieper te liggen’. Je wordt krachtiger omdat er sprake is van zelfkennis die voortkomt uit introspectie; daarmee worden zowel je eigen kracht als je zwakheden steeds duidelijker voor je. Tekst uit het schitterende boek 'leven en werken in het ritme van de seizoenen' van Jaap Voight. Op dit moment is het wederom passend bij waar ik me bevind met de praktijk, het is lopende en ik voel me er goed bij. Nieuwe kennis wil ik gedurende de komende maanden consolideren en een aantal punten voor mezelf nog wat versterken. Maar nu ga ik eerst komende week genieten van een weekje vakantie om nog even van de zomer te genieten...
Seizoen zomer effect op de mens
